Ubrałam krzyk mojej duszy grający w sercu, w najpiękniejszy bukiet słów jaki udało mi się stworzyć z kwiatów moich emocji

„Ogród, którym jesteś nie będzie kwitł cały rok. Musisz przekopać swój ogród na jesień, by móc dać plon na wiosnę. Pozwól opaść martwej złości jak liściom z drzew, a w miejsce żalu posadź zrozumienie. Niechaj wszystko co stare umrze. Przepłyną zatem pory roku przez Twój ogród, a te ziarna, które zasiejesz z miłością będą dawać najcenniejsze plony.
Z kwiatów upleciesz najpiękniejsze wianki zdobiące głowy, owocami zastawisz niejeden stół… ale będą też wichury. Połamią słabszy plon, często ten najbardziej oczekiwany. Będą susze i ulewne deszcze, ale Twój ogród stanie się Twoim domem miłości bez względu na pogodę (…)”